vrijdag 25 november 2016

Een hondenleven

Eenmaal terug in het ritme van alle dag was ik op zoek naar invulling van mijn vrije uren. Allerlei ideeën kwamen voorbij. Zal ik weer een studie gaan doen? Nog een bedrijf beginnen? Of een woonwinkel?
Blijkbaar leer ik gelukkig mezelf in de hand te houden zodra ik weer wat vrije tijd krijg en stort ik me niet meteen in een nieuw avontuur, dacht ik bij mezelf op zondagmiddag.
En wat denk je? Maandag was er een nieuw avontuur!

Op FaceBook kwam de vraag wie er wilde helpen in het asiel met de sterilisatie/castratie van heel wat honden en katten. En natuurlijk zei ik meteen JA. Uhhhhh maar ik heb geen medische achtergrond....
Alhoewel........ ik heb in Ermelo met de paarden, kippen, honden, katten, geiten en konijnen natuurlijk heel wat heb meegemaakt waardoor je bijna zelf dierenarts bent hahahaha.

Afijn, een uur later was ik in het asiel en kreeg ik een spoedcursus honden klaar maken voor de OK. Hondje op de tafel, in slaap, scheren van het operatiegebied, ontsmetten, nagels knippen, teken uit de oren en hup op de operatietafel leggen. Dat viel soms niet mee hoor, sommige honden werden zo slap dat ik ze "vloeibaar" noemde. Het optillen is dan nog een hele klus. Na de operatie moest de wond met aluminum ingespoten worden en dan mochten ze naar terug naar hun hok.
Op een handdoekje, met hun tong eruit, lagen ze hun roes uit te slapen. Elk halfuur knuffelde ik ze even en maakte de tong nat. Wat een stumpertjes zijn het dan! Het liefst neem ik ze allemaal mee naar huis.

Op weg naar dromenland

Heel bijzonder om er zo bij te mogen staan.



Knippen en scheren.

Ook op dinsdag kon men mijn hulp gebruiken en was ik weer met de honden in de weer. Toen ik om 16.00 thuiskwam en onder de douche wilde springen bleek onze Freya nergens te bekennen. Paniek. Hoe lang was ze al weg? Waar kon ze zijn? Meteen de auto in gesprongen en uren rondgereden. Geen Freya....
Er zijn zoveel hoekjes en straatjes op het eiland, dat het zoeken is naar een speld in een hooiberg. En zo ging ik slapen....... een korte nacht met 1 hond minder.

De volgende ochtend 06.00 bleek ze te zijn gevonden en stond op een Lost & Found pagina. Ik meldde me meteen bij de vindster. Geen reactie. Een uur later weer geprobeerd contact te krijgen. Geen reactie. Dat ging zo de hele dag door tot ze eindelijk om 19.00 reageerde. Wat bleek... ze hadden Freya midden in de nacht weer op straat gezet. MIJN HEMEL, hoe verzin je het? Ik heb de hele dag gedacht dat ze veilig was en daardoor niet meer gezocht. Vreselijk nu kon ze helemaal overal en nergens zijn. 
Meteen sprongen we de auto weer in en zochten alle straten af. Een straal van 5 kilometer rond het landhuis hebben we straat voor straat uitgekamd. Om 22.30 wilde Warner naar huis, het was mooi geweest. Ik stelde voor om nog 1 keer de drukste weg achter het Landhuis af te rijden en ja hoor, daar zat ze.  Weggekropen in een hoekje tegen een hek aan met een bakje voer en water. De dame van het huis was zo lief geweest om er iets neer te zetten. 

Ze sprong meteen in de achterbak en huilde zo vreselijk hard dat ik het ook niet meer droog hield. Al die honden van de afgelopen dagen en dan mijn eigen Freya er nog bij, pffff. 
Weer thuisgekomen had onze Baby nog even mijn mooie Hofzz schaal met mosballen leeggehaald waardoor de vloer in een soort bospad veranderd was, de douche moest nog even wachten.

Deze week stond mijn leven in het teken van honden, we hebben met elkaar bijgedragen aan een beter hondenleven hier op het eiland. Teefjes van de straat die niet meer onder barre omstandigheden hun pups hoeven te krijgen en voeden.  Ze zijn klaar voor adoptie en een beter leven.

xxMiranda










woensdag 16 november 2016

VliegensVlug

Afgelopen vrijdag landde ik om 08.30 op Schiphol.

Bij de incheckbalie op de luchthaven van Curacao bleek dat ik dubbel geboekt stond. Hierdoor waren er ook 2 stoelen naast elkaar voor mij geboekt. Dat klonk heel prettig! Ik vroeg het meisje voor de grap om geen mensen naast mij te boeken want dan zou ik alleen op 2 stoelen zitten. Ze ging kijken wat ze voor me kon doen. 
Eenmaal bij de gate stond hetzelfde meisje er weer en ik vroeg haar of het was gelukt. Met een grote grijns zei ze JA.
Als enige in het hele toestel had ik niet 2 maar zelfs 3 stoelen voor mijzelf. Wat was dat fijn. Ik heb van de 10 uur vliegtijd er zeker 8 geslapen. Heerlijk languit naar mijn muziek luisteren. Ik ben nog nooit zo snel aan de overkant geweest. Echt vliegensvlug.

In de namiddag zijn we meteen lekker de stad in geweest. Iedereen liep te bibberen van de kou en ik vond het heerlijk. De mooie etalages van de Bijenkorf, de feestverlichting in de winkelstraten., de Passage. Wat een luxe allemaal. Dat heb ik echt gemist. "Quality time" met mijn meiden en "Quality producten" in de stad.
O en de bus die gewoon echt op de minuut aan komt rijden! Ik ging nooit met het OV en als je het dagelijks moet doen kijk je er vast anders tegen aan, maar voor mij was het echt zo georganiseerd.

Zondag hebben we gewandeld in Clingendael. Wat was dat mooi! De aarde was bedekt met een tapijt van bladeren. Je hoeft dus duidelijk niet op de Veluwe te wonen om in een prachtig bos te kunnen wandelen








We hebben gewandeld met Cookie die daar heerlijk kon rennen. Als we voor elke keer dat er "wat een schattig hondje" werd gezegd, een euro hadden gekregen waren we vliegensvlug rijk geworden. Cookie is, met haar 20 cm, een op zichzelf staande attractie !!



De rest van de week zijn we overal en nergens geweest. De markt, de supermarkt, het hondenspeelveldje, gewoon niets bijzonders. Veel vrienden en kennissen vroegen of ik langs kwam, maar ik ben daar heel stellig in: Ik kom voor mijn meiden en als je mij wilt zien dan moet je de kant van Den Haag op komen. Men kan toch moeilijk van mij verwachten dat ik in dat korte weekje dat ik hier ben heel Nederland door ga rijden om vervolgens enkel in de avond mijn meiden te kunnen zien. Toch?
Afijn, we hebben het heel gezellig en de tijd vliegt voorbij. Morgen ga ik weer naar de zon en over 6 weken zie ik de meiden weer om gezamenlijk kerst te vieren in New York.
Laat die 6 weken maar rap voorbij gaan.

XX Miranda 

vrijdag 4 november 2016

Regentijd ...... Heimweetijd

Toch raar dat ik zo intens kan genieten van regen terwijl ik in Nederland de regen vreselijk vond. Nou is er natuurlijk wel een verschil hahahaha.
Wanneer het hier regent, regent het warm water en daalt de temperatuur niet. Daarbij gaat het heerlijk ruiken, vooral de Jasmijn die nu volop in bloei staat geurt heerlijk rond het landhuis.

Het landhuis heeft een puntdak waar je de regen heerlijk op hoort kletteren. Motregen  kennen we hier niet en dus klettert het met fikse buien er heerlijk op los. Zo hard dat ik er meestal wakker van wordt. Dan open ik de deuren en sta midden in de nacht te genieten van de regen. Zo heerlijk!
Vorig jaar heeft door de aanwezigheid van El Niño de regentijd nauwelijks regen gegeven daardoor zijn deze buien nu een verademing.



Af en toe tijdens de nachtelijke buien borrelt er een gevoel van heimwee op waar ik het soms echt heel moeilijk mee heb. Het eerste jaar waren we zo druk bezig met het opbouwen van een nieuw bestaan en een nieuw bedrijf dat er geen tijd was om na te denken. Eenmaal in het tweede jaar aangekomen waarin alles op rolletjes loopt en de "rust" wederkeert krijg ik tijd om na te denken. 

Hoe moet het verder? Wat nou als Charlotte over 2 jaar naar Nederland gaat om te studeren? Wonen dan al mijn kinderen daar en ik hier? Pffff moet er niet aan denken. Of wonen mijn andere 2 meiden inmiddels hier en is Charlotte alleen in Nederland? Nee dat kan ook niet...
Ga ik ooit terug? Of ga ik verder? Op Bali regent het heeeeel vaak :) Maar ja dat is nog verder bij de kids vandaan, dus nee dank u de koekoek.  Amerika dan? Maar Amerikanen zijn zo luid. 
Colombia schijnt prachtig te zijn, maar gevaarlijk.

Ach, dan ga ik maar weer slapen en geniet van de regen op het dak. Het is november en ook al vallen de blaadjes hier niet letterlijk van de bomen; iets in mij houdt toch dat melancholische van de herfst. 
Ik boek morgen maar een tickets naar Nederland zodat ik met mijn meiden lekker door de Hollandse (koude) regen kan fietsen en hopelijk ben ik dan weer snel van mijn heimwee af.

xx
Miranda