zondag 27 september 2015

Ik vertrek perikelen

In de afleveringen van Ik Vertrek zit een bepaald patroon. Het maken van de plannen, het afscheid van familie en vrienden gevolgd door de daadwerkelijke verhuizing met al z'n ups en downs en de tegenslagen die dan net voor dat de gasten komen nog worden opgelost. Soms is die oplossing echt minuten voordat de gasten arriveren. Wat een stress pffff.
Voordat wij zelf uberhaupt vertrek plannen hadden keek ik graag naar Ik Vertrek.

Veel mensen die van onze plannen hoorden hebben mij gevraagd of ik ons gezin op ging geven voor dit programma. Ik moest er hartelijk om lachen. Wij? Welnee joh, wij zijn totaal niet interessant voor Ik Vertrek. We zouden wel wat schilderen maar niet die enorme verbouwingen die je in de afleveringen ziet en laten we eerlijk zijn... stiekem zit je toch te denken: wat een ellende allemaal, die arme man staat in een hoosbui in het riool en zijn vrouw heeft al weken geen normaal huis om in te wonen en van de arme kinderen uit het gezin die zomaar op een vreemde school met vreemde taal worden gedropt krijg je een brok in je keel. De grote vraag blijft: Waar doen ze het voor?

Nee dan wij..... wij gaan het anders doen. Wij gaan het goed plannen, geen open riool en zeker niet maandenlang  bivakkeren in een caravan. Alles ruim plannen dan zou er geen stress zijn op die laatste dag.
Het klussen was warm en pittig maar ruim op tijd klaar. De school werd verwisseld. De boekingen kwamen al snel binnen. So Far, So Good.

En dan die laatste dag. Je voelt hem al.....

Vrolijk opgestaan, voor de 10e keer het beddengoed strak getrokken, tijd voor een kopje thee. Terwijl ik heerlijk voor mij uit zit te staren bemerk ik ineens dat ik geen water hoor lopen in ons waterreservoir. We pompen grondwater op in een enorme bak van 5 meter diep en vandaar uit krijgt de tuin water. Geen water is een ramp met een gevoelstemperatuur van 39,2 graden. Snel een monteur gebeld en die komt gelukkig meteen. Hij kijkt naar de pomp, rommelt wat en kan verder niets doen. Een ander bedrijf wordt gebeld. Meneer wordt ondertussen nog wel even gestoken door een enorme wesp. Wesp? ....Het blijkt een hornet, een soort mega wesp van 5 centimeter te zijn en er zitten er meerdere in het pomphuis. Grrrrr dat kan er ook nog wel bij. Gelijk de verdelger gebeld.

Afijn, bedrijf 2 kijkt naar de pomp en constateert dat er een kabel stuk is en vervangt deze meteen. Er is weer water. No Stress!!

Ik ga na alle consternatie even zitten totdat de zwembadman mij roept. De pomp doet zo gek ... hij lijkt wel verstopt. Nee, niet nu. Hij maakt de pomp open en een enorm waterballet volgt en wat denk je dat hij uit de pomp haalt? Een compleet DOUCHEGORDIJN hahahahahahahahahaha 
JA ,echt waar een douchegordijn. Blijkbaar is tijdens het klussen het oude douchegordijn in het zwembad gekomen en is op de een of andere bizarre manier zo naar binnen gezogen. Het gordijn wordt verwijderd maar heeft wel wat schade aangericht in de pomp waardoor de hele boel op het stopcontact lekt. De zwembadverlichting springt hierdoor aan op een rode kleur en lijkt Bona Vista ineens op een tippelzone! De best man rommelt met gevaar voor eigen leven wat aan de stopcontacten en warempel de lamp verspringt....... op groen. Het lijkt nu net een zwembad vol algen. Ik kreeg spontaan de slappen lach en de beste man keek me beteuterd aan. Uiteindelijk zijn we via knipperende kleuren, geel en zelfs oranje bij blauw uitgekomen. Prachtig  blauw; waar onze mooie paarse kleur is gebleven is een raadsel maar blauw op dat moment was echt een prachtige oplossing!

Drijfnat van zwembadwater gemixt met wat liters zweet was er van mijn leuke "ontvangst outfit" niets meer over.  Snel gedoucht en met m'n haar in een knot en mijn spijkershort aan was ik precies 1 minuut voor aankomst van de eerste gasten klaar. Dat is pas een strakke planning hihi.

xxMiranda


zondag 20 september 2015

Alweer een maand op Curacao

De tijd vliegt voorbij. In Nederland gingen de dagen snel maar hier lijken ze nog sneller te gaan. De warmte van de zomer zorgen er voor dat alles echt langzamer gaat. De eerste week deden we alles nog op Nederlands tempo maar inmiddels sjokken we net als de rest van supermarkt naar de bouwmaterialenhandel en rondom het huis. Ja Ja dat heet integreren hahahaha.

Charlotte heeft het inmiddels erg naar haar zin op de nieuwe school. Ze zijn met de hele klas naar de film geweest. Een kaartje voor een 3D voorstelling kost hier 7 gulden, omgerekend 3,50 in euro's. Waar vind je dat nog! De bioscoop ziet er ook echt Amerikaans uit, zoals ik ze ken uit de films. Compleet met knipperde kermislampjes in de avond.



Afgelopen vrijdag had ze ook nog een schooluitje. Ze is met de hele klas naar het Hilton hotel geweest en heeft daar gesnorkeld en is met een "banaan" op zee geweest. De dag eindigde met patat en frikandellen. Ja, dat is weer eens wat anders dan naar een museum in Nederland. Het eerste cijfers is ook binnen en met een 9,3 voor Engels begint er dan nu eindelijk een leuke tijd voor haar.

Afgelopen vrijdag is de 2e container met daarin ons tuinmeubilair afgeleverd. Dat verliep aardig moeizaam. Net als bij de eerste container  kwam er een douanier en wederom heeft hij alles bekeken en hij had nog wat vragen.....
Inmiddels weten we dat "nog wat vragen" voor moeilijkheden staat. Meneer had een hertengewei gezien en was van mening dat wij een  beschermde diersoort hadden gedood. Je snapt dat ik mijn lach amper kon onderdrukken!

"Meneer....... luistert u nou eens even. Een gewei valt gewoon van het hoofd af. Wij noemen dat in Nederland een afwerpstang. In de bronstijd komen de mannetjes bij elkaar en die vechten om het vrouwtje en dan wordt er af en toe een gewei afgebroken. Je kan ze gewoon kopen in Nederland, zelfs bij Staatsbosbeheer, dus we hebben er echt geen dieren voor gedood"

Wat denk je dat hij zegt? "Ja maar je zou hem KUNNEN doden"

Ja duh!!!!! ALLE levende wezens kan je doden!!  Ik was even blij dat ik geen tijgervel jurken of panterprint shirts in de kast heb hangen...... hihi. Soms is de mens hier echt niet te begrijpen.
Zo had ik ook nog een onderstel van een Singer naaimachine. Zo'n brocante ding dat ik als tafeltje gebruikte in de tuin.
"U heeft een antieke naaimachine....?"
"Nee meneer, wat u ziet is alleen een naaimachine onderstel en antiek is iets pas na 100 jaar, dat is ie niet"
"ja maar er staat ook een naaimachine op de lijst"
"ja dat klopt, dat is een elektrische, 5 jaar oud"
Oh en dat past niet bij elkaar?


Ik ben maar een glaasje water gaan drinken hahahahahaha

xx Miranda


woensdag 9 september 2015

En dan gaat het ineens niet lekker

"Mam, ik vind het hier echt niet leuk"

...... aldus Charlotte begin vorige week. Even doorvragen en het blijkt dat het helemaal niet lekker loopt op school. De groep meiden in de klas hebben besloten haar niet op te nemen. Wat ze ook probeert ze komt er niet tussen. "Ach joh dat komt vanzelf" zeg je dan heel snel om haar gerust te stellen.
Het valt natuurlijk ook niet mee om zo naar de andere kant van de wereld te verhuizen en opnieuw te moeten beginnen als je 13 bent.

2 dagen later heeft ze een toets Papiaments en haalt een 1. We lachen er om en zeggen dat ook dat wel goed komt. Ze legt uit dat ze zelf denkt dat het niet goed zal komen omdat de lerares enkel in Papiaments les geeft en weigert om ook maar 2 zinnen in het Nederlands uit te leggen wat er staat en wat ze moet doen. Grrrrrrr daar zitten we nou echt niet op te wachten. Mail gestuurd, gesprek gehad en we krijgen zelf min of meer ook het idee dat deze dame niet echt zit te wachten op dit blonde meisje.......

Gisteren was de druppel. Vol goede moed ging ze weer met een open blik naar school. Ze had inmiddels 2 meiden waar ze het mee kon vinden, de rest weerde haar nog steeds, maar goed. Lerares Papiaments pakt haar vervolgens aan omdat ze haar huiswerk niet heeft gemaakt. Het arme schaap had niet eens verstaan dat ze iets moest maken ahhhhhhhh, ze had maar in het klassenboek moeten kijken daar stond het in. Had iemand wellicht moeten zeggen dat er een klassenboek was!!! De maat was vol.

Vandaag zijn we naar het Vespucci College geweest. Een kostbare particuliere school met Nederlands onderwijs, met precies dezelfde vakken als op haar vorige school. Een aardige financiƫle aderlating en 20 minuten rijden in plaats van 7, maar de sfeer was gewoon zo geweldig dat we om zijn. De kinderen gaan elke dag tot 12.40 naar school en daarna kan je voor elk vak wat je wilt "bijles" krijgen. Zodra je een onvoldoende staat wordt de bijles verplicht om zeker te weten dat je het gaat halen. Het zou toch jammer zijn als ze de HAVO niet gaat halen door een taal en een lerares die een hele andere blik op les geven heeft dan de rest van deze wereld.

Morgen om 07.00 staat de mentor op haar te wachten en om 07.15 begint ze in een nieuwe klas. We willen gewoon dat gelukkige gezichtje van ons meisje weer terug, al kost het me m'n laatste cent!






Op de terugweg kregen we onze eerste tropische regenbui! WOW, er zijn hier geen putten langs de wegen die het regenwater afvoeren. Met een flinke bui veranderen de straten in kleine riviertjes. HEERLIJK om door heen te rijden en het water op te spatten hahahaha. We zagen weer een vrolijk gezicht op de achterbank. Ze heeft er weer zin in.

xx Miranda