donderdag 30 juli 2015

Rust in de (voor)TENT

Pfffff. Nu realiseer ik me pas hoe druk we zijn geweest. Ook al lig ik heerlijk op het stand ik heb nog niet echt een vakantie gevoel.  Meer een aan een schakeling van activiteiten die ik moet doorlopen  om tot een einddoel te komen.  Onze Joep logeert bij dochter Nicole en hij geniet enorm van het wandelen op het strand en de speelweide met ander honden.  Er is in de laatste weken voor ons vertrek natuurlijk niet zoveel aandacht voor hem geweest maar nu haalt hij dat helemaal in !!
Hij ligt in de avonden te snurken op zijn kleedje.....

Zelf "snurken" we nog niet zoveel. Wij slapen allemaal nog niet door. Gewoon nog teveel in het koppie. Het fijne is dat je in een warm land als Spanje ook eigenlijk niet zoveel slaap nodig hebt. Het is fijn om gewoon weer even een "huis" te hebben. Ook al staat deze op wielen, ik heb wel mijn eigen spulletjes om heen en kan weer even lekker met potten en pannen sjouwen, gewoon afwassen een boodschapje doen. Raar eigenlijk dat je tot rust kan komen door de dagelijkse camping routine.
Even wat meer tijd voor Charlotte die de laatste tijd ook veel op zichzelf was aangewezen. Zodra we op Curacao zijn moet ze meteen naar school en dus hebben we nu 2 weken quality time. Samen van de glijbaan in het zwembad, even naar de mac Donalds (gratis WIFI ;) ), we genieten.

Vandaag is het bewolkt en dat is heerlijk. Even adempauze en rust in de tent.



xx Miranda

woensdag 22 juli 2015

Mi ta kansa

Overmorgen staat de zeecontainer voor de deur. 80 m3 gaat er mee. Dat is een container van 12,19 meter lang 2,44 meter breed en 2,9 meter hoog. Dat moet toch wel een mega ding zijn denk ik zo. Ik heb er helemaal geen beeld bij. Hopelijk gaat alles er in :)

Inmiddels is het huis nagenoeg leeg. Alles staat netjes in de stal en we zitten op een bank zonder kussens en slapen op een matras, ook de boxspring is uit elkaar en staat keurig in bubbeltjes plastic te wachten.
In deze voormalige hooizolder werd Charlotte geboren

Als ik zo om heen kijk kan ik nog steeds niet geloven dat dit allemaal echt is. Na 15 jaar ben je een soort eenheid geworden met je huis en kan je je eigenlijk niet meer voorstellen hoe het is om er niet te wonen. Heel raar eigenlijk. Het huis is eigenlijk een onderdeel van de familie worden hahahaha; een soort familielid.
Ook al is het leeg en kaal het is nog steeds een heerlijke plek en zelfs op de kale bank zonder zitkussens kan ik heerlijk met de laptop op schoot een blogje schrijven. Ik voel me nog steeds "thuis".
Leeg.......

In de avonden probeer ik de eerste zinnen Papiaments te leren maar elke keer blijf ik hangen bij de zin: " Mi ta Kansa" of te wel "Ik ben moe" die ken ik inmiddels uit mn hoofd hihi. Je neemt gewoon niet veel op in deze weken omdat je hoofd zo vol zit met regeldingen.

Nog 2 nachtjes !!

xx Miranda
Een lege, maar toch nog mooie, tuin



donderdag 9 juli 2015

Madeliefste in een doos

Na ons "ik vertrek feest" was ik echt even 2 dagen uitgeblust. Hoofdpijn, rillerig gewoon helemaal naar. Het harde werken van de afgelopen tijd gaat natuurlijk ook niet zonder enige lichamelijk ongemakken, de leeftijdsklok tikt gewoon door.

We hebben nog 2 volle weken voordat de zeecontainer komt en de bovenverdieping is op de bedden na leeg. YEAH YEAH. Wat een rust geeft dat!  Nog een 1 weekje doorwerken en ik kan op mijn tuinbedje liggen wachten tot de container komt. Als moeder van 4 meiden en een beestenstapel heb ik heel wat moeten plannen en dat komt nu dan eigenlijk goed van pas. Met elke dag een beetje zijn we toch maar mooi bijna klaar.

Er gaat ook niet ongezien een doos in. Ik zoek echt alles uit. En wat je dan allemaal tegenkomt ....
Vanaf de 1e vaderdag en moederdag heb ik de tekeningen, versjes en knutseltjes bewaard. Uiteraard gaan die allemaal mee. Mijn kleutertjes van toen hebben er echt op gezwoegd en dat kan ik natuurlijk nooit meer weg doen.





Vanaf de dag dat Warner en ik trouwde bracht hij cadeautjes en bloemen mee. Al die kleine kaartjes heb ik door de jaren heen bewaard. Zo leuk om ze allemaal weer eens door te lezen. Omdat we zo goed op schema liggen gun ik mezelf ook de tijd om lekker met een doos op schoot en een kop thee er door heen te gaan. Een momentje van rust in deze drukke periode.



xx Miranda

zondag 5 juli 2015

Ik vertrek feest

Gisteren was het dan zo ver. We hadden iedereen uitgenodigd om samen te komen en ons vertrek te vieren. Het weer was heerlijk tropisch en de sfeer zat er goed in.
Iedereen wil natuurlijk van alles weten over onze plannen. Wat ook opviel is dat velen zeiden: Als ik de kans krijg......" Ja dat zeiden wij ook maar ik kan nu al uit ervaring vertellen dat de kans krijgen en hem daadwerkelijk ook pakken 2 verschillende dingen zijn. Als het moment daar is, nou dan krijg je toch even de kriebels.
Inmiddels zijn wij dat stadium al voorbijen voelt ons avontuur met de dag beter. Wat hebben we er zin in!!

De stal waar 2 maanden geleden Jitske en Rambo stonden staat nu vol met dozen en pakketten. De teller staat op 98 dozen en 92 pakketten. Het huis is dan nu ook bijna leeg en we hebben nog 3 weken. Dat geeft nu echt rust, heerlijk.

De komende week wordt een week van papieren regelen. Uittreksels, verzekeringen en ook opzeggingen. Niks aan maar het hoort er bij.

Ik heb voor ons "Ik Vertrek Feest" een kort filmpje gemaakt van 15 jaar wonen in Onder de Beuk. Misschien vind jet het leuk om hem te zien :) Op mijn YouTube kanaal Onder de Beuk kun je hem vinden. https://youtu.be/ECyY1PcxAog



xx
Miranda