vrijdag 5 juni 2015

Een week van Uitersten

Wat een week.

Soms heb je van die weken die echt niet te doen zijn. pffff.


Het begon maandag meteen al goed. Er moest ingepakt worden. Aan het eind van de dag stond de teller op 25 dozen. De dozen moet je nummeren en op een paklijst bijhouden wat er in zit en welke waarde de inhoud heeft. Toch even anders dan een gewone verhuizing.

Dinsdag hebben we Gijs in laten slapen. Hij was 12 jaar en echt op. Al maanden spuugde hij meerdere keren per dag slijm en waar het vandaan kwam was niet te achterhalen.  Je verschuift je grenzen dan he? Het gaat er bij horen en ongemerkt gaat het eigenlijk slechter en slechter. Dinsdag was de maat vol. Ik kon het niet meer aanzien......



Woensdag moest de urn van Warner zijn broer opgehaald worden. In december was hij zeer plots overleden op slechts 52 jarige leeftijd. Zijn wens was gecremeerd te worden en ja waar blijft de urn dan. Al die tijd hadden we geen idee dus hij stond nog steeds op het crematorium. Nu dan eindelijk opgehaald.

Diezelfde middag hebben we Rambo weggebracht. Ik heb een leuk adresje gevonden voor onze shetlander. Het was wel anderhalf uur rijden maar hij staat er als een prinsje :) Toch fijn als je je beestjes goed kan achterlaten. Dat geeft rust; het voelt goed.

Donderdagochtend waren we al weer vroeg op weg naar de makelaar om het voorlopige koopcontract van ons huis te tekenen. Gelijk maar even door naar de notaris voor een machtiging  want zodra de stukken definitief getekend moeten worden zijn wij al vertrokken.

Daarna door naar een bruiloft. En niet zo maar eentje.

Weten jullie nog dat ik een blogje schreef over het jonge stel waarvan de man ALS heeft? Donderdagmiddag zijn zij getrouwd. Een feest met een dubbel gevoel. Tijdens de receptie werd er een mooi filmpje over hun leven gedraaid waarin ook hun aan leukemie overleden zoontje voor kwam. Zware momenten zijn dat hoor. Ik kon het niet droog houden. Wat moeten sommige mensen toch veel meemaken. Ik hoop dat zij lang mogen nagenieten van deze zonovergoten huwelijksdag.



Vrijdagochtend stonden er om 09.00 alweer mensen op de stoep. De kopers wilden graag een aankoopkeuring laten uitvoeren en kwamen met een expert het hele huis bekijken. Gelukkig had ik er voor nog snel de stofzuiger over alle verdiepingen gehaald. hihihi De expert keek echt met een zaklampje in alle hoeken. Door de drukte schiet het huishouden er een beetje bij in en je schaamt je toch wel als er plukken hondenhaar en stof in de hoeken ligt.  Ik zette de stofzuiger in de kast en de bel ging. Ja Ja alles draait om timing.....

Vrijdagmiddag een partij laminaat opgehaald. We konden voor een klein prijsje via BVA Auctions een hele partij opkopen en deze gaat mee in de zeecontainer. Ik kan je vertellen dat 104 pakken in je busje sjouwen met 30 graden een pittige klus is.  Poe Poe. Ik heb mijn sport uurtje wel weer gehad.

Zo eerst maar eens een goed nachtje slapen.

Morgen rij ik naar Zaandam om  een paar mooie theeserviezen voor mijn Curacaose theetuin uit te zoeken. Daarna gaan we door naar Castricum voor een reünie van Warner zijn basisschool.

Gelukkig is Zondag een rustdag. Ik hou die mooi in ere! Tijd om even op adem te komen.



8 opmerkingen:

  1. Dat was me zeker het weekje wel! Sterkte bij alles.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een week heb je achter de rug. Afscheid nemen van een geliefd ziek huisdier is moeilijk daar weten wij ook alles van.
    Heel fijn is het dat er voor veel van juliie dieren een nieuw thuis gevonden is. Dat zal het afscheid nemen van alles in Nederland ietsje makkelijker maken.
    Groet, Margo van Schaick
    (casadinarda.blogspot.nl)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Goedemorgen, jeetje wat een week. Ik moet zeggen mis je enorm op IG enz... en de leuke filmpjes. Maar wat een respect heb ik voor je, zo een vaart dit avontuur ingedoken en met alle gevolgen van dien. Ws speelt dit al veel langer bij jullie en daarom kan ik me zo voorstellen dat dit allemaal al in je hoofd zit, maar toch respect! Ik verheug me op de mooie verhalen die nog komen gaan. Groetjes Coby

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Van zulke weken moet je er niet teveel hebben. Een heel fijn en vooral rustig weekend

    lieve groet Brigitte

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het is niet 'inpakken en wegwezen'...En dan nog een flinke dosis emotionele toestanden erbij, pfff, ik geef het je te doen. Maar misschien geeft het koppel dat bewonderenswaardig door al hun tegenslagen toch de zon ziet schijnen en het plotselinge overlijden van je schoonbroer ook een besef dat je het leven moet waarderen met al haar facetten, soms leuk, soms niet. En dozen inpakken met 30 graden in Nederland is niet leuk, maar straks uitpakken in 32 graden op een tropische stek weer wel...
    Liefs, Peetje

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi Miranda,

    Dat is idd een week van uitersten!
    Het valt ook niet mee om zo,n mooi avontuur goed te coördineren, maar heb respect voor hoe je dit met zo veel liefde voor elkaar krijgt.
    En dan ook nog afscheid moeten nemen van je dieren waar je jaren voor gezorgd hebt en heel veel mooie uurtjes samen mee beleeft hebt!
    Blijf je hoofd koel houden, en neem idd af en toe even de tijd om uit te rusten en bij te komen.
    Maar geniet ook vooral van deze voorbereidingen, want ze horen immers bij een geweldig mooi avontuur!

    Liefs Vittoria :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sterkte met het verlies van jullie hond, hij zag er uit als een geweldige lieverd, fijn dat jullie voor jullie pony ook een goed plekje hebben gevonden, dat maakt het afscheid misschien iets makkelijker,
    Veel liefs, Yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Sterkte met het verlies van jullie hond ,wij hebben ook onze hond Sita een lieve goldenretriever inlaten slapen maar wat is dat moeilijk je wacht toch zo lang mogelijk tot het niet meer gaat .voor jullie wel exstra zwaar jullie moeten al zoveel afscheid nemen .Ik wens jullie dan ook heel veel sterkte toe !!!!

    BeantwoordenVerwijderen

Laat je bericht achter