woensdag 24 juni 2015

Op schema

Inmiddels staat de teller op 67 dozen. Allemaal netjes uitgezocht,  genummerd en op de paklijst gezet. Er begint schot in te komen. Vandaag hebben we de gordijnen afgehaald en het huis begint er nu meteen kaler uit te zien.  Ik zie nu de enorme berg uitgepakte bubbeltjes plastic en lege dozen al voor me die we straks over houden. Helaas laat ik hiermee wel een enorme ecologische voetafdruk achter op Curacao. Maar dit is de manier waarop de douane vereist dat de zeecontainer wordt ingepakt en uiteraard houden we ons daar strikt aan. Ik moet er niet aan denken om straks een hoop ellende te hebben en extra lang op onze huisraad te moeten wachten.......

Veel overbodige spulletjes verkoop ik op marktplaats en het meeste moet verzonden worden. Het meisje bij de TNT balie van de Plus begint me al te herkennen. Ik kom nu bijna dagelijks een pakketje brengen. Het goede daarvan is dat ik geen boodschap meer te kort kom hahahahaha. Alles is in huis.

Tussen alles in ben ik een afscheidsfilm aan het maken. Een filpmje over 15 jaar wonen in "Onder de Beuk". Hoe het begon als oud boerderijtje tot nu; 15 jaar later. Het opgroeien van de meiden en uiteraard komen alle dieren die hier gewoond hebben ook aan bod.  Er waren hier geweldige momenten van blijdschap en uiteraard ook vreselijk verdrietige momenten. Ik zoek de foto's en oude videofilmpjes uit en voel de liefde die we hier altijd hebben mogen ervaren met elkaar en de mensen om ons heen. Prachtig om terug te zien.....





VOOR



NA




woensdag 17 juni 2015

Dag Pluisje xx

3 jaar geleden kwamen we terug uit Spanje en zat er in het weiland een schattig zwart wit poesje.  Warner zag haar zitten en was meteen verkocht ze mocht blijven. We hebben uiteraard Amivedi gecheked maar niemand miste haar. Ze had geen chip dus de eigenaar was niet meer te achterhalen.

We noemde haar Moosje.















Een paar weken later vond ik in mijn inloopkast 4 schattige kittens. Moosje bleek zwanger.  Voor alle kittens werd een huisje in de buurt gevonden, ook voor Pluisje. Veel verdriet bij Charlotte, ze wilde er zo graag 1 houden. Naast Moosje had ik Sammy, een dikke rode kater, ook al dus ik vond het wel genoeg. Het nieuwe huis van Pluis werd bewoond door een kater die in Pluis een hapklaar brokje zag. Pluis kwam dus de zelfde avond weer terug.
Pluisje is uiterst rechts.

Ik sloop met Pluisje de trap op naar de kamer van Charlotte. Ze lag al heerlijk te slapen en ik zette Pluisje op haar buik. Je begrijpt........ Dan ben je DE BESTE MOEDER van de hele wereld hahahahah.

Vandaag is Pluisje meegegaan met een jong gezin dat tegenover mijn ouders woont. Een leuk adresje met een tuin en genoeg ruimte voor Pluisje van de boerderij. Hij ging niet zomaar mee hoor. Hij verzette zich en eenmaal buiten wist hij het kooitje te openen en weg was hij hahahaha; de kleine doerak. Hij liet zich gelukkig snel pakken en ging voor de 2e keer in het kooitje. Hij accepteerde zijn nieuwe leventje.

xx Pluisje, we'll miss you.



maandag 15 juni 2015

Rust in de tent

Zes vluchten in 5 dagen. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Ik stapte gisteren uit het vliegtuig en de wereld draaide zo hard rond dat ik moeite had op de been te blijven. Gelukkig kon ik, eenmaal thuisgekomen, even 2 uurtjes bijslapen. De heilzaamheid van de ouderwetse 3 R'en (Rust, Regelmaat en Reinheid) zijn mij deze afgelopen weken weer duidelijk geworden.

Tijd om met Joep het bos in te gaan. Tijd om even in de tuin de stilte op te zoeken. Tijd om mijn creatieve brein weer tot leven te wekken.

Donderdag was ik in Landhuis Bona Vista om te fotograferen en een interieur plan te maken. Maar door alle hectiek kwam het tot helemaal niets. De plaatjes die ik schoot waren bij lange na niet de plaatjes die ik in gedachte had. De zware klassieke sfeer in het landhuis viel als een dikke deken over mij heen en ik had geen enkele inspiratie meer. Wat moest ik met deze ruimte?

Bijzonder om te bemerken dat ik enkel vanuit een bepaalde evenwichtigheid tot ideeën kan komen. In dit geval kan ik zeggen: "gelukkig hebben we de foto's nog" hihihi. Het interieur plan wordt dus op papier gemaakt met een handvol foto's van de makelaar en op mijn gevoel van de eerste bezichtiging.

Ja Ja lieve mensen emigreren is dus niet alleen maar een roze wolk.......

woensdag 10 juni 2015

Miami of Benidorm

Maandag kwamen we na een vertraagde vlucht op Orlando aan. Daar moesten we overstappen naar Miami. Nou dat hebben we geweten. Blijkbaar heeft iemand in Nederland ons op de lijst met mogelijke drugsrunners gezet. Ik weet niet of je wel eens naar Border Control hebt gekeken? Hetzelfde hebben ze nu bij ons gedaan. Witte stripjes zelfs door mn schoenen gehaald en getest op sporen van drugs. Hooguit zaten er nog een paar verdwaalde hondenhaartjes van Joep in hihihi. Maar wat een gedoe zeg pffff.

Eenmaal aangekomen in Miami zag ik al snel dat deze stad echt niet mijn "cup of tea" was. Wat een verschrikkelijke stad. Benidorm heeft nog meer karakter dan deze uit witte flats opgetrokken stad. Kilometer na kilometer hoge witte gebouwen met blauw glas. Nergens een "ziel" of cultuur te bekennen.
En dan de mens die daar leeft en/of vakantie houdt......
Luidruchtig en ongemanierd. Kom je een winkel in dan wordt je vanaf de kassa toegeschreeuwd:
Hi Guys..... What's your name? uhhhh My Name? Nou dat gaat je helemaal niets aan en haal die kauwgom uit je mond! Kortom "De Miamiaan" en ik zijn echt geen match. Mijlenver liggen onze waarden en normen uit elkaar.

Wat wel een soort van leuk was is de Boardwalk. Kilometers lang kan je over een verhoogd houten vlonder vloer langs het strand lopen. Er is weinig te zien maar dat was nou net even lekker. Weg van de schreeuwende Amerikaan en echt waar ze dragen nog steeds die witte sokken hahaha.




Op mijn kamer was een kanaal met 24 uur Miami Vice. Heerlijk. Languit op bed naar Ricardo Tubbs en Sonny Crockett gekeken. Ik word oud.....Deze Mickey Mouse cultuur past mij niet.

Nu op naar mijn geliefd Curacao. Met haar cultuur, muziek en overblijfselen uit vervlogen tijden.

vrijdag 5 juni 2015

Een week van Uitersten

Wat een week.

Soms heb je van die weken die echt niet te doen zijn. pffff.


Het begon maandag meteen al goed. Er moest ingepakt worden. Aan het eind van de dag stond de teller op 25 dozen. De dozen moet je nummeren en op een paklijst bijhouden wat er in zit en welke waarde de inhoud heeft. Toch even anders dan een gewone verhuizing.

Dinsdag hebben we Gijs in laten slapen. Hij was 12 jaar en echt op. Al maanden spuugde hij meerdere keren per dag slijm en waar het vandaan kwam was niet te achterhalen.  Je verschuift je grenzen dan he? Het gaat er bij horen en ongemerkt gaat het eigenlijk slechter en slechter. Dinsdag was de maat vol. Ik kon het niet meer aanzien......



Woensdag moest de urn van Warner zijn broer opgehaald worden. In december was hij zeer plots overleden op slechts 52 jarige leeftijd. Zijn wens was gecremeerd te worden en ja waar blijft de urn dan. Al die tijd hadden we geen idee dus hij stond nog steeds op het crematorium. Nu dan eindelijk opgehaald.

Diezelfde middag hebben we Rambo weggebracht. Ik heb een leuk adresje gevonden voor onze shetlander. Het was wel anderhalf uur rijden maar hij staat er als een prinsje :) Toch fijn als je je beestjes goed kan achterlaten. Dat geeft rust; het voelt goed.

Donderdagochtend waren we al weer vroeg op weg naar de makelaar om het voorlopige koopcontract van ons huis te tekenen. Gelijk maar even door naar de notaris voor een machtiging  want zodra de stukken definitief getekend moeten worden zijn wij al vertrokken.

Daarna door naar een bruiloft. En niet zo maar eentje.

Weten jullie nog dat ik een blogje schreef over het jonge stel waarvan de man ALS heeft? Donderdagmiddag zijn zij getrouwd. Een feest met een dubbel gevoel. Tijdens de receptie werd er een mooi filmpje over hun leven gedraaid waarin ook hun aan leukemie overleden zoontje voor kwam. Zware momenten zijn dat hoor. Ik kon het niet droog houden. Wat moeten sommige mensen toch veel meemaken. Ik hoop dat zij lang mogen nagenieten van deze zonovergoten huwelijksdag.



Vrijdagochtend stonden er om 09.00 alweer mensen op de stoep. De kopers wilden graag een aankoopkeuring laten uitvoeren en kwamen met een expert het hele huis bekijken. Gelukkig had ik er voor nog snel de stofzuiger over alle verdiepingen gehaald. hihihi De expert keek echt met een zaklampje in alle hoeken. Door de drukte schiet het huishouden er een beetje bij in en je schaamt je toch wel als er plukken hondenhaar en stof in de hoeken ligt.  Ik zette de stofzuiger in de kast en de bel ging. Ja Ja alles draait om timing.....

Vrijdagmiddag een partij laminaat opgehaald. We konden voor een klein prijsje via BVA Auctions een hele partij opkopen en deze gaat mee in de zeecontainer. Ik kan je vertellen dat 104 pakken in je busje sjouwen met 30 graden een pittige klus is.  Poe Poe. Ik heb mijn sport uurtje wel weer gehad.

Zo eerst maar eens een goed nachtje slapen.

Morgen rij ik naar Zaandam om  een paar mooie theeserviezen voor mijn Curacaose theetuin uit te zoeken. Daarna gaan we door naar Castricum voor een reünie van Warner zijn basisschool.

Gelukkig is Zondag een rustdag. Ik hou die mooi in ere! Tijd om even op adem te komen.