vrijdag 29 mei 2015

Het leed dat zeecontainer heet

Bij een overzeese verhuizing heb je uiteraard een zeecontainer nodig. Eerst moet je het aantal kubieke meters bepalen dat je meeneemt en daar hangt dan een prijskaartje aan. Eenvoudig he?
Ja dat dacht ik ook maar dan komen de extra's. Wilt u het ingepakt hebben?
Nou nee dat kan ik zelf, we hebben alle tijd en kan het overtollige gelijk op de tafels voor de garage sale. Eenvoudige he?
Nou nee want ook je stoelen en bank moeten ingepakt. Niet in een doos uiteraard maar in bubbeltjes plastic. Omdat het spul zachtjes staat te wiebelen en schuiven op de boot krijg je anders beschadigingen. Doet u dat zelf?

Zo moeilijk kan het toch niet zijn om een rol plastic om je bank te wikkelen en met tape vast te zetten. Ik wil wel hulp met het vullen van de container. Ja, dat dan weer wel want Warner heeft snel rugklachten en een nieuwe hernia staat zeker nu niet op het verlanglijstje.

Uit de vele telefoongesprekken met zeevervoerders blijkt al snel dat het bij allemaal net even anders gaat. Bij bedrijf A. wordt er  6 weken voor het vervoer gerekend terwijl B. hooguit 4 weken nodig heeft. Dit heeft dan weer te maken met de juiste mensen kennen in de haven van Curacao. Ken je de juiste mensen op de juiste plaats dan mag de container sneller er door.



Ja Ja lieve mensen, het lijkt allemaal zo simpel hihihi.

zondag 24 mei 2015

Dag lieve Jistke


Het afscheid van onze Jitske heb ik voor jullie in een vlog gemaakt (vlog=video blog).
Via onderstaande link kun je hem bekijken.

xx Miranda

https://youtu.be/iijf9Edvp4c

donderdag 21 mei 2015

Winkel van Sinkel

Het is een komen en gaan bij Onder de Beuk. Ik heb heel veel spulletjes op marktplaats gezet en er wordt goed geboden op onze huisraad. Gemiddeld hebben we 4 kopers per dag aan huis. Wat een leuke diversiteit aan mensen oplevert met een dito scala aan verhalen.

Een vader en zijn jonge zoon kwamen onze voetbaltafel en biljart ophalen. Niet voor zich zelf maar voor een jongerendag voor de kerk. Een klein theekastje werd gehaald door een DIY volgster, dus we raakten even aan de praat over mijn emigratie en haar "nieuwe" leven na borstkanker. Allebei klaar voor een nieuw begin. De flipperkast meneer die de kast ter plekke afkraakte om af te pingelen; ben er mooi niet ingetrapt hihihihi.
Veel jonge meiden voor de paarden spullen en ga zo maar door. We beginnen er inmiddels lol in te krijgen en vinden het leuk om met al deze mensen een praatje te maken, wat natuurlijk wel weer gigantisch ophoudt, maar goed. We maken vorderingen en het wordt al leger.

Dat lege is maar tijdelijk want tegelijkertijd ben ik druk bezig met allerlei spullen aan te schaffen voor de inrichting van Bona Vista. Eigenlijk is het dus een soort ruilhandel.

Over de interieurstijl die ik op Bona Vista ga voeren ben ik inmiddels wel uit. Het landelijke stijltje dat ik bij Onder de Beuk heb zou echt te sober zijn voor het landhuis. Bona Vista vraagt om meer grandeur en dus kies ik voor Landelijk Klassiek. Ik kan je vertellen daar is weinig voor te vinden en dus vul ik mijn avonden met de laptop op schoot. Hele avonden googelen en marktplaats af zoeken.

Zaterdag de garage sale, ben benieuwd........

xx
Miranda


maandag 18 mei 2015

De eerste spullen .....

Raar.

Echt heel raar om nu met andere ogen naar al mijn mooie spullen te kijken.  Zoals jullie weten hou ik van een sobere landelijke stijl en is mijn huis niet overgedecoreerd. Toch heb ik heel wat weg te doen. Zaken die vooral gerelateerd zijn aan het buitenleven. Een tractor op een landhuis in Curacao ga ik zeer waarschijnlijk nooit gebruiken. Wat dacht je van een vuurkorf en een elektrisch kacheltje.
Hier o zo handig geweest en nu compleet nutteloos. De eerste spullen verlaten nu het huis al.

In mijn jeugd woonde ik vlak bij een grote speeltuin. Toen ik de zandbak verruilde voor hangen in het clubhuis was een favoriete bezigheid flipperen. In de jaren '80 was een flipperkast mega populair en streden we dagelijks om de highscore.
Ons bedrijf werd 2 jaar geleden verkocht en we besloten om ieder iets te kopen dat we heel graag wilden hebben. Warner koos voor een mooi nieuw horloge, dat hij al een tijd op het oog had.

Mijn keuze was een stukje jeugdsentiment; een flipperkast. Wat een plezier hebben we gehad door met het hele gezin, inclusief aanhang, de showrooms te bezoeken van flipperkast leveranciers.
Alle kasten werden tegelijk aan gezet voor ons 7 personen tellend gevolg. En een herrie dat we maakten. Oorverdovend. Alle toeters en bellen gingen natuurlijk af en dan ook nog het enthousiaste geroep naar elkaar om te laten weten dat DIT de beste was. Hahaha die arme verkopers en ze bleven maar aardig.

De flipperkast werd in geplaatst in de game kelder. Een echte StarWars kast, echt geweldig. Ik heb nog nooit een StarWars film gezien maar dat mocht de pret niet drukken. Elke verjaardag die hier werd gevierd gingen de kinderen de kelder in en werd de kast veelvuldig gebruikt. Een hele nieuwe generatie die nog nooit hadden "geflipperd" hebben er veel plezier aan beleefd.

Vanavond word je opgehaald.
Dag mooi stukje jeugdsentiment, we hebben van je genoten.




zaterdag 16 mei 2015

Hoop, Geloof en Liefde.

"Ga je mee naar Miami", vroeg Warner halverwege Maart.

Hij zou voor een zakenreis 5 dagen naar Miami gaan. Ja tuurlijk ga ik mee. Meestal ga ik dat eigenlijk niet omdat Charlotte "nog maar 13" is en ik haar natuurlijk geen week alleen achterlaat. Maar nu konden de studerende  zussen wel 5 dagen naar huis komen en met haar doorbrengen, dus ja GRAAG.

Miami.... Ik ken het alleen van de hitserie uit de jaren'90: Miami Vice, hahahahaha, ja  ja, ZO OUD ben ik al. En verder natuurlijk de filmpjes met skatende mensen langs de boulevard en meer van dat soort stereotypische beelden.  Nou dat lijkt me wel wat dus graag.

Inmiddels hebben we natuurlijk hele andere plannen en is de planning strak dus ja Miami... hmmm ik heb eigenlijk helemaal geen tijd. Maar creatief als we zijn hebben we natuurlijk alweer een plan B op de plank liggen.

Maandag 8 juni vliegen we naar Miami, kijken we er 2 dagen rond en gaan we op woensdag naar Curacao. Dat is dan maar 3 uur vliegen, dus "om de hoek". Kan ik mooi wat films en foto's maken, maten opnemen en met mijn koffer vol kleurenstalen door het landhuis dwalen, o wat klinkt dat heerlijk.  JA, JA, JA. Ik heb er zin in.
En dan nog beter; op de donderdag zitten we bij de notaris voor de overdracht en wat blijkt dat is onze trouwdag. Hoe leuk, we zijn dan 22 jaar getrouwd en gaan op Curacao naar de notaris om allebei onze handtekening zetten voor een nieuw begin.

Op 11 juni 2015 zet ik opnieuw mijn handtekening onder een verbintenis en hopelijk blijkt die net zo liefdevol als ons huwelijk.

XX
Miranda




donderdag 14 mei 2015

Onder de Beuk wordt Onder de Palm

Ja je leest het goed.

De afgelopen vakantie was niet zomaar een lekker op je "luie gat vakantie", maar een heuse werkvakantie.
Op 28 april zijn we naar Curacao vertrokken met een doel; namelijk het vinden van een huis. We zijn daarbij ontzettend goed geholpen door makelaar Fleur Rutten van International Fine Living. Zij heeft ons meerdere dagen op sleeptouw genomen om verschillende huizen te bekijken. Van alles hebben we bekeken en uiteindelijk bleven er 2 huizen over.  Dat was al een hele opluchting hoor, dan begint je keuze al een beetje vorm te krijgen.

Op 9 mei zijn we weer in Nederland aangekomen en hebben we heel veel zaken op een rijtje gezet en vooral veel tegen elkaar afgewogen. Zaken als veiligheid, natuur, bereikbaarheid van school stonden hoog op het prioriteiten lijstje. En dan vandaag is het zeker .......

Wij MOGEN wonen op Landhuis Bona Vista, anno 1787!







Ik voel mij zeer bevoorrecht om hier te mogen wonen en te kunnen bijdragen aan het behoud van zo'n prachtig monument.

Het plan is nu om per 1 september 2015 op  Bona Vista te gaan wonen, dat is natuurlijk wel heel erg snel maar vanwege school voor Charlotte willen we toch wel aan het begin van het schooljaar de oversteek gemaakt hebben. Er staat ons veel te doen om dit allemaal in zo'n korte tijd voor elkaar te krijgen, dat moge duidelijk zijn.


En dan nu het minder leuke nieuws..... De DIY's schieten er natuurlijk helemaal bij in. Midden in een verhuizing gaat dat er niet van komen. Daarbij zit mijn hoofd nu zo vol met plannen en agendapunten dat mijn creatieve brein nagenoeg geblokkeerd is hihihi. Een DIY Block zeg maar.

Wat ik wel ga doen is jullie meenemen op mijn nieuwe avontuur. Dat zal ik op dit blog doen en ook op mijn YouTube kanaal. Misschien zijn er onder jullie wel een aantal avonturiers die ook graag willen emigreren of misschien vind je het gewoon leuk om een "Ik Vertrek" maar dan van a tot z te lezen en te volgen op YouTube.
Ik ga jullie laten zien hoe wij het gaan aanpakken, onze blije momenten en onze frustraties en hopelijk ons Happy End. Wij hebben er ontzettend veel zin in, hebben kriebels in ons buik en kunnen nu amper slapen van de adrenaline!

Ons doel is om het Landhuis toegankelijk te maken voor gasten dus wie weet mag ik je vanaf september ophalen op de luchthaven van Curacao en kom je bij ons in de Bed & Breakfast genieten van al het moois dat het landhuis te bieden heeft.

Hieronder staat een stukje over de rijke historie van het Landhuis.

XX Miranda




Tot rond 1760 stond waar het huidige landhuis zich nu bevindt alleen een strohut dat bekend stond als “Norden”. We weten dat toen in 1787 het landgoed werd verkocht door de weduwe van de eigenaar Jan Koster Pieterz voor een bedrag van 500 pesos, er een ste-
nen gebouw stond. Of dit het eerste gedeelte van het huidige landhuis was weten we niet. 

De nieuwe eigenaresse Esther Calvo noemde het toen Buena Vista (Spaans voor “mooi uitzicht”). Señora Calvo heeft niet lang genoten van haar bezit want zij verkocht het Landhuis aan Matthias Lulls in 1798 die het prompt omdoopte tot “Vriendenwijck”.
De heer Lulls gebruikten het als buitenverblijf; immers de reis vanaf de stad (Punda) duurde per koets of paard minstens anderhalf uur, en dus in de week als meneer zijn bezigheden in de stad had, woonden alleen een paar slaven op het goed. In die tijd werd voornamelijk wat mais, groente en vruchten geteeld voor eigen consumptie. Ook werden er geiten gehouden voor vlees en melk. Het landgoed was, en is, gelegen op een zeer rijke waterbron waardoor er voldoende zoetwater was voor de teelt en het vee (het huidige zwembad wordt nog steeds dagelijks ververst met water uit deze bron). Later wordt water ook de voornaamste bron van inkomsten als er zoetwater wordt geëxporteerd naar de op brak water gelegen Punda. In die tijd is schoon drinkwater een schaars goed en wie een bron heeft kan geld verdienen.

Na elf jaar met zijn vrienden genieten van Vriendenwijck verkoopt de heer Lulls in 1799 het land- goed aan de joodse koopman Hain Abinum de Lima die het huidige landhuis echt vorm geeft en rijk uitgerust inricht. Hij noemt het “Bona Vista” (Papiamentu voor “mooi uitzicht”, maar dit kon ook een verbastering van het Portugese “Boa Vista” zijn). We weten verder dat het landhuis toen de ingang aan de huidige achterkant had (kant van het huidige zwembad) en dat de trappen partij daar de formele ingang was.  De kombuis (losstaand keuken) werd in 1798 door Lulls nog gebouwd net voordat hij het Landgoed aan De Lima verkocht (je vraagt je dus af waarom hij het huis verkocht nadat hij net een kombuis had aangebracht) en pas in 1898 werd er de huidige overdekte galerij tussen de keuken en het huis gebouwd. Kennelijk heeft het ruim 100 jaar geduurd voordat men het nodig vond om droog tussen huis en keuken met het eten te lopen in het regenseizoen. Naast de keuken is een klein kamertje (nu een toilet en opbergruimte) dat als strafcel voor ongehoorzame slaven werd gebruikt .

 Rond 1830 wordt er een ingrijpende verbouwing uitgevoerd – de huidige voorkant van het huis wordt toegevoegd en het verschil met de oude achterkant is duidelijk te zien aan de kopgevels. Het nieuwe gedeelte heeft een zwierige en krullende topgevel in tegenstelling tot de meer strakke ge- vels van het oude gedeelte. Ook werd toen het koetshuis gebouwd met paardenstal zodat meneer en mevrouw hun rijtuig netjes konden stallen.

 Tussen 1787 en 1857 heeft het huis in totaal 17 eigenaren gehad. Deze vormden een bont gezel- schap; met onder andere joodse en protestante kooplieden, een joodse weduwe en een Boekhou- der Generaal Anthony Beaujon. Deze Beaujon was de voormalige Secretaris van de Gouverneur van Essequebo en Demerrara (tegenwoordig Brits Guyana), destijds een kolonie van de West Indi- sche Compagnie en tussen 1800 en 1803 hield hij de post van Boekhouder Generaal op Curaçao . Het gerucht doet de rondte dat een amoureuze verhouding met een beeldschone slavin er toe leiden dat de laatste eigenaar het landgoed naliet aan haar en de door hem opgewekte kinderen.
Het pand raakt daarna in verval als het telkens via erfgenamen wordt overgedragen aan kinderen die niet het nodige kapitaal bezitten om het in stand te houden. Naarmate het aantal erfgename toenemen wordt het praktisch onmogelijk het pand te verkopen omdat er nooit over- eenstemming kan worden gevonden met alle nazaten, een van de redenen dat er op Curaçao zoveel prachtige oude gebouwen nog steeds in vervallen staat verkeren.


Typisch voor een landhuis werd het op hoog liggend grond ge- bouwd waardoor het altijd in het zicht was van andere landhui- zen zodat bij onraad hulp kon komen van de andere landhuisei- genaren, en natuurlijk andersom. In het verleden waren er maar liefst 17 landhuizen vanaf Bona Vista zichtbaar. Dankzij de verstedelijking is dat niet meer het geval, maar als men moeite doet dan zijn nog steeds de landhuizen Girouette, Groot Davelaar, Zeelandia, en Van Engelen zicht- baar.


 De muren van dit landhuis zijn niet zoals bij andere landhuizen gebouwd van rotsen en koraalsteen, maar uit Zeeuwse ballastklinkers die in de lege West Indische Compagnie sche- pen werden gebruikt als ballast voor de reis vanuit Ne- derland. De klinkers werden hier in Curaçao gelost want de lading voor de terugreis gaf dan voldoende ballast. Deze klinkertjes zijn binnen nog steeds zichtbaar alsook op de terrassen.