zondag 5 april 2015

Pasen

Vandaag vieren we Pasen.

De wederopstanding van Jezus. Hij die voor ons gestorven is aan het kruis en daarmee voor ons de weg heeft vrijgemaakt naar een plekje in de hemel. Alles komt in dit  stukje van het leven van Jezus aan bod.
Liefde, vriendschap, verraad, verdriet en dan toch weer hoop.

Of je nou gelovig bent of niet, ik denk dat al onze levens meerdere van deze aspecten van het Paasverhaal hebben meegemaakt en het misschien daarom ook wel het verhaal is waar je je het meest mee in kunt inleven.

Toen ik 15 jaar geleden  hier kwam wonen ontmoette ik een lief meisje van net 15 jaar oud. Ze kwam dagelijks over de vloer. Ze deelde haar verhalen over school, haar eerste liefde en uiteraard liefdesverdriet. Ze paste af en toe op mijn kinderen, die dol op haar waren, alsof ze een extra zus was. Liefde en vriendschap werden hier opgebouwd.
Ze ging studeren in de stad maar nog steeds kwam ze vaak langs. Net als met eigen kinderen ging ze haar eigen weg en dan kom je natuurlijk net iets minder vaak langs, maar de warmte bleef. Op mijn verjaardag bracht ze een mandje blauwe druifjes, we hadden het die dag met een grote groep mensen gezellig. Ze praatte, lachte en was een gezellig middelpunt in de groep.

2 dagen later was ze er niet meer.

Iets in haar had de moed opgegeven en ze besloot niet meer op deze aarde te blijven. Het verdriet was onbeschrijfelijk. Ouders, broer en zus, nichtjes en neefjes en al die vrienden moesten afscheid nemen van een 27 jarige die ogenschijnlijk stralend in het leven stond.

Het voelde ook als verraad. Waarom had ze dit gedaan. Waarom heeft ze niets gezegd. Waarom deelde ze nou juist dit niet met ons.  Waarom mochten we niet helpen.

3 jaar  verder is er hoop. Hoop op het leven dat verder gaat. De hoop die haar familie heeft doen verder leven. Hoop dat ze het nu beter heeft. Hoop dat dit niemand meer overkomt.

Hoop doet leven. De blauwe druifjes hebben zich inmiddels uitbundig vermeerderd en ook deze Pasen staan ze stralend op de buitentafel. Vol in het zonnetje.
Gezegende Pasen allemaal xx


15 opmerkingen:

  1. Wat een heftige gebeurtenis. Blijkbaar zat er ook iets in haar wat ze - misschien juist wel uit liefde - niet met anderen kon of wilde delen. Maar de blauwe druifjes bloeien voort, als een van de mooie herinneringen die jullie aan haar hebben.

    Fijne Pasen. Liefs, Ingrid

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een ingrijpend verhaal Miranda, soms zijn er dingen die voor ons niet te begrijpen zijn, wat een wonder dat je dan ook mag vasthouden aan het geloof.
    Hij is opgestaan, daarom kan er ook die hoop en vrede zijn.

    Ik wens je nog mooie dagen.

    Lieve groet, Eefie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Poe hee. Da's heftig!
    Ik hoop dat jullie het na 3 jaar een plekje hebben kunnen geven.
    Mooi dat er in de blauwe druifjes nog iets van haar verder leeft.
    Ik wens jullie mooie paasdagen.

    Lieve groetjes,
    Sanny (sanny's Life)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Vreselijk om dit van dichtbij mee te moeten maken!
    Gelukkig vieren we vandaag de Hoop die is gekomen voor ons allemaal!
    Liefs, Lydia

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het leven is soms niet te begrijpen, heb het ook van dichtbij meegemaakt, onbeschrijfelijk...
    Ik wens jou ook fijne paasdagen, veel liefs, Yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heftig.. kun je je niet voorstellen.. maar helaas gebeurt het nog vaak! Vreselijk om mee te maken
    Liefs Daniëlle

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Heftig wat ik allemaal lees....zij heeft rust.Maar voor diegene wat achterblijven is het vreselijk.

    Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Das ist wirklich sehr traurig, die Erinnerung bleibt!
    Liebe Grüße
    Jane

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Ik zit met kippenvel over mn lijf, wat afschuwelijk voor haar familie maar ook voor jullie. Niet te bevatten en ook niet te snappen....

    Lieve groet Brigitte

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Soms gebeuren er dingen, waar wij geen verklaring voor kunnen geven. Maar wat een troost vinden we dan in ons geloof. Moet er niet aan denken om dat niet te bezitten. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat ingrijpend Miranda. En wat een troost kan en mag je dan putten uit het geloof! Mooi je blauwe druifjes.

    Lieve groet,
    Alberta

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dit is zó ingrijpend en onbegrijpelijk. Ik heb het vorig jaar meegemaakt met mijn allerbeste vriendin. Kende haar sinds mijn dertiende. Altijd lief en leed gedeeld. Zo onverwacht. Mijn hart huilt weer als ik je verhaal lees. Groeten van Annemarie

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Blauwe druifjes blijven voor altijd verbonden met haar !!

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Dat is heftig, voor haar en voor degenen die haar moeten missen. Mooi dat ze jullie zelf (waarschijnlijk onbewust) een herinnering heeft meegegeven in de vorm van de blauwe druifjes.

    BeantwoordenVerwijderen

Laat je bericht achter