zaterdag 24 januari 2015

Sneeuwpret

                           Sneeuwpret of sneeuwongemak?

Om 07.00 liep ik naar nietsvermoedend naar buiten om de paarden te voeren en de honden uit te laten en wat een verrassing! Het erf was bedekt met een prachtig krakend pak sneeuw. Wat een feest!

Onze oudste hond, Gijs, is altijd compleet door het dolle als er sneeuw ligt. Iets in zijn kleine koppie zegt hem dat hij met zijn 11 jaar ineens weer pup is. Vragend liep hij achter me aan in de hoop dat ik de nodige sneeuwballen in de lucht zou gooien, die hij dan vervolgens triomfantelijk op vangt.
Maar ja..... het was 07.00. Best wel vroeg op de zaterdag. Ik kon het hem toch niet aan doen om zonder een balletje naar binnen te gaan, dus daar stond ik dan. In pyjama, met jas uiteraard, sneeuwballetjes te gooien. De hele wereld lag nog op 1 oor. Wat is het toch bijzonder dat sneeuw voor een stilte zorgt. Oorverdovende stilte.

Later op de dag kwamen de eerste berichten binnen over  aanrijdingen en vertraagde treinen. Voor deze mensen is de sneeuw puur ongemak. Maar voor mij is op zo'n vroege, stille zaterdag toch echt genieten. 

Snel de paarden gevoerd en even later met rode wangen nog lekker in het warme bed gekropen. Wat is dat toch lekker he? Echt weekend. 

Al snel kwam de hond van de buren ook even meespelen.



Joep komt uit Spanje en zag voor het eerst sneeuw



In de middag konden de paarden het land in. Altijd mooi om te zien dat het instinct ze meteen doet graven in de sneeuw. Ergens was er toch gras? Ik ben altijd een beetje bang dat ze gaan rennen en dan uit zullen glijden. Een paardenbeen is toch een breekbaar iets. Gelukkig bleven ze rustig staan en genoten ze van het zonnetje. Snel even boodschappen gedaan en heerlijke erwtensoep gemaakt. Wat anders past er bij echte winterse dag.